Blog: hoe het is om als 26-jarige je eigen restaurant te hebben

In de nacht van 5 op 6 juni 2019 lag ik wakker met een hoop inspiratie die op me af kwam. Één van de dingen die naar me toe kwam waren de woorden voor deze blog en het gevoel dat ik dit met de buitenwereld moest delen. Dus bij deze, mijn eerlijke en oprechte ervaring over het hebben van je eigen restaurant en bedrijf als 26-jarige. In deze blog ben ik even heel erg openhartig met je omtrent mijn ervaringen, de fijne en de minder fijne, so please be gentle with comments. I hope you enjoy it en dat het je mag inspireren je eigen dromen na te jagen.

De afgelopen 2,5 jaar is er enorm veel gebeurt: mijn eigen restaurant, mijn eigen boek, workshops, evenementen, catering, een verhuizing, een naamsverandering en nog een hele hoop meer. Het hebben van je eigen bedrijf is extreem belonend, iets waar ik alleen maar enorm dankbaar voor kan zijn en wat ik niet anders zou willen. Ook bij tijd en wijle is het erg vermoeiend, intens en uitdagend.

HET BEGIN: EEN DROOM KWAM UIT

Zoals velen van jullie misschien wel weten kwam de droom om mijn eigen restaurant te hebben toen ik een jaar of acht oud was. Een droom die altijd is blijven staan. Bijna mijn hele leven was erop ingericht om dit te gaan doen: vanaf mijn 15e heb ik altijd in de horeca gewerkt, de vakken waarin ik afstudeerde op de middelbare school waren gericht op ondernemerschap, mijn opleiding aan de Hotel Management School in Maastricht. Het was behoorlijk duidelijk.

Toen ik eenmaal klaar was met mijn studie, 21 jaar oud, was ik dan ook behoorlijk ongeduldig. Wanneer zou dat eigen restaurant nu komen? En; was ik niet al te oud aan het worden? Ik had toch nu al mijn eigen zaak moeten hebben? Een aantal jaar van frustratie en ongeduld volgden (nu kijk ik daar lachend op terug), maar het waren wel jaren die ik óók nodig had. En 2,5 jaar geleden. op 24-jarige leeftijd, was het dan eindelijk zo ver en mocht ik gaan beginnen aan het waarmaken van mijn grote droom. Iets wat tot op de dag van vandaag nog steeds vrij onwerkelijk voelt en wat ik nog altijd niet helemaal kan beseffen.

PASSIE, GROEI EN DANKBAARHEID

In de tijd die volgde, en nu nog steeds, groeit mijn bedrijf gestaag. Ik ontdekte dat mijn missie groter was dan alleen het hebben van een restaurant. Mijn missie is om mensen te laten zien hoe smakelijk groenten wel niet zijn en wat je er allemaal mee kunt, om mensen te inspireren stapje voor stapje bewuster met hun voeding om te gaan. Mijn restaurant is één van de manieren om dat te doen.

De manier van koken die ik heb, veel groenten en plantaardig, is niet onder iedereen bekend maar begint steeds groter te worden en ik vind het heerlijk dat ik mensen kennis mag laten maken met deze manier van koken en dat ik ze op weg mag helpen en mag inspireren daarin. De momenten van dankbaarheid vanuit jullie, de liefdevolle reacties die ik soms krijg, zijn me enorm, enorm dierbaar en ik voel niets dan liefde daarvoor.

MIJN EIGEN PLEKJE

Mijn restaurant voelt voor mij als veel meer dan alleen een restaurant. Het is een plek waar mensen elkaar mogen ontmoeten, waar mensen even kunnen opladen en genieten van wat is. Mijn eten, mijn energie en mijn plek die ik mag verzorgen. Ik vind het nog altijd heel bijzonder dat dat met liefde ontvangen mag worden en dat wat ik doe door zo veel mensen gewaardeerd wordt. Dat is iets wat ik denk ik nooit zomaar voor lief zal nemen.

UITDAGINGEN EN HOBBELS

In die 2,5 jaar zijn er ook al een heleboel leermomenten geweest. Uitdagingen en hobbels die op dat moment niet fijn zijn, maar waar ik uiteindelijk óók heel dankbaar voor ben want ze hebben me laten groeien als mens en ze maken de mooie tijden nog mooier.

De eerste hobbel die ik tegen kwam is dat de horeca enorm onvoorspelbaar is. Er zit geen logica in wanneer het druk is en wanneer niet en volgens mij gaat die logica er ook niet komen. Ik persoonlijk heb vooral moeite met de momenten dat het rustig is, maar ik leer hier ondertussen steeds beter mee om te gaan. Ik probeer te accepteren wat is en erop te vertrouwen dat dat goed is. Dit lukt me niet altijd, maar wel steeds beter, en het besef helpt me enorm.

De tweede hobbel had vooral te maken met mijn specifieke manier van koken. De eerste paar keer dat ik mensen tegen kwam die nog niet klaar waren voor mijn manier van koken deden pijn. Ik nam het persoonlijk op en voelde me aangevallen, tot ik erachter kwam dat het helemaal niets met mij te maken heeft. Ik leerde dat iedereen zijn eigen proces heeft en dat iedereen dat in zijn eigen tijd mag doen. Dat maakt dat het helemaal oké is en dat ik er ondertussen vrijwel nooit meer moeite mee heb als iemand niet bij mij wilt eten. Ik vind het juist mooi om te zien dat we allemaal zo anders zijn en probeer altijd iedereen met een open hart en met liefde te benaderen.

De derde hobbel was financieel, iets wat vooral in het begin nog wel eens moeilijk kon zijn. Ik ben iemand dat als ik een idee heb ik het ook meteen ga doen. Een eigenschap die me enorm veel heeft gebracht maar die soms ook wat onhandig kan zijn. Je eigen restaurant beginnen en een jaar later je eigen boek uitgeven betekent hoge investeringen doen en in mijn geval privé tijdelijk op de knip gaan. Gelukkig heeft dit nooit lange periodes geduurd en heb ik er weinig moeite mee om goedkoop te leven. Vanaf dag één dat ik de zaak had moest ik er inkomen uit halen en ik ben heel erg dankbaar dat dit ook altijd gelukt is, ook al was het dan soms net aan. Ik vertrouw erop dat het universum voor me zorgt en dat vertrouwen maakte het enorm veel makkelijker om met deze zorgen om te gaan (tegenwoordig zijn ze er überhaupt vrijwel nooit meer hoor ;-)).

De vierde en waarschijnlijk wel de allergrootste hobbel die ik tegen ben gekomen is energie. De eerste twee jaar dat ik mijn zaak had werkte ik 60 à 70 uur per week, nu sinds kort heb ik dat terug kunnen schroeven naar zo’n 50 uur. Zoveel uren werken heeft me nooit veel uitgemaakt, ik heb het immers altijd heerlijk gevonden om dit werk te doen, maar uiteindelijk is het fysiek en emotioneel wel zwaar, soms voor mij iets te zwaar. Vermoeidheid steekt regelmatig de kop op en soms heb je weinig tijd voor jezelf om dingen te verwerken (ik ben nogal hooggevoelig dus dat is een aparte combinatie hihi). Vermoeidheid is iets wat ik altijd prima heb gevonden maar waar ik sinds korte tijd bewuster mee probeer om te gaan. Ik ben de kern van mijn bedrijf en zorgen voor mezelf zou dus op nummer één moeten staan. Iets wat ik nog altijd moeilijk vind, maar wat ik langzaam maar zeker aan het leren ben nu dat ik eindelijk het belang ervan in zie.

DE TOEKOMST

De grote vraag die nu nog rest is hoe ik de toekomst voor me zie. Mijn nummer één goal nu is om volgend jaar naar Zuid-Afrika te kunnen gaan. Ik heb daar een aantal jaar geleden 8 maanden gewoond en in mei 2020 gaat een van mijn beste vriendinnen trouwen. Iets wat ik nooit zou willen missen. Sinds ik mijn bedrijf heb is dit voor het eerst een doel dat ik privé heb. Behoorlijk spannend vind ik dat maar wel heel goed.

Daarnaast hoop ik op een gegeven moment op een punt te komen dat ik nog meer tijd kan besteden aan mijn grootste kracht: creativiteit. De ruimte hebben om inspiratie vanuit mijn hart tot uiting te laten komen. Ik hoop nog meer boeken te kunnen schrijven, nog heel veel mooie recepten te bedenken maar bovenal hoop ik op landelijk niveau mensen te kunnen inspireren en helpen. Ik heb nog heel veel dromen die ik wil verwezenlijken en stap voor stap hoop ik daar te komen.

Alles komt wanneer het komt en je krijgt niet meer op je bord dan waar je klaar voor bent. Durf te vertrouwen en durf voor je dromen te gaan. Je dromen zijn er niet voor niets en ook mét angst kun je ze verwezenlijken. Zoals dat gaat in het leven kan het een niet zonder het ander. Mooie tijden zouden niet zijn zonder de moeilijke tijden. Dankbaar voor alles dat al is en voor alles dat nog komen gaat. Vergeet het leven niet te vieren.

xx Roos

Hormoonvoeding blog 1: boeken

Gerelateerde berichten

No results found

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu